Dlaczego dieta Paleo jest bez sensu?

Dieta Paleo wydaje się być dobrym pomysłem: jedz jak jaskiniowiec by uniknąć chorób cywilizacyjnych. Logika jest taka, że nasze ciała są tworem z epoki kamienia łupanego, i mimo, że obecnie opuściliśmy czasy paleolityczne nasze organizmy się nie zmieniły i nie są odpowiednio wyposażone, aby radzić sobie ze spożyciem fast foodów i napojów gazowanych.  Jeśli ludzie rodziliby się z instrukcją obsługi dotyczącą jedzenia dieta Paleo byłaby dokładnie opisaną opcją.

Gdybyśmy mogli cofnąć się w czasie by zobaczyć jak kiedyś żyli ludzie, jeszcze zanim wynaleziono iPhone’y i Twittera, odkrylibyśmy, że ludzie żyli i jedli w swoim naturalnym środowisku. Oczywiście w tym ujęciu, nie znaleźlibyśmy pudełek po pizzy, czipsów czy rurek z kremem, ale całą masę owoców, warzyw i równie dużo mięsa. Nie mogę się nie zgodzić się z większym zapotrzebowaniem na owoce i warzywa, ale to co mnie wkurza, to zapotrzebowanie na mięso.

Konieczność spożywania mięsa jest niepokojąca, szczególnie jeśli chodzi o czerwone mięso, które w diecie Paleo jest szczególnie promowane, ponieważ czerwone mięso sprzyja rozwojowi nowotworów, chorobom serca, cukrzycy i śmierci. A co z innymi rodzajami mięsa? Jak dużo? Może powinniśmy w ogóle nie jeść mięsa?

Zacząłem obsesyjnie szukać odpowiedzi na te pytania. I to w słusznej sprawie: każdy pacjent, z którym miałem do czynienia, a który cierpi na chorobę wynikającą ze stylu życia mógłby skorzystać na odpowiedzi na te pytania. Co szczerze mówiąc tyczy się prawie wszystkich moich pacjentów. Odpowiedzi nie można było łatwo znaleźć, a czasem była ona niejasna. Zdarzyło mi się nawet przekonać, że dieta Paleo była w swoich założeniach prawidłowa. Po spędzeniu setek, jeśli nie tysiąca godzin w ciągu ostatnich kilku lat na zrozumieniu biologii człowieka, medycyny ewolucyjnej i antropologii odkryłem odpowiedź.

Ostatecznie dieta Paleo jest prawidłowa w swoich intencjach, ale błędna z metodologii i wynikach. Dieta Paleo zakłada, że ludzie w okresie paleolitu, epoki, która według ekspertów miała miejsce od 2,5 miliona do 10 tysięcy lat temu, żyli w harmonii ze swoim kodem genetycznym. Ale ludzki kod genetyczny ewoluuje od milionów lat, a wyciąganie wniosków na podstawie jednego okresu pomija kontekst ewolucyjny, który go otacza.

Ewolucja człowieka sięga co najmniej 40 milionów lat wstecz: niechlujny proces wypełniony wieloma ślepymi uliczkami i objazdami ciągnącymi się od antropoidów, przez hominoidy i hominidy aż po Homo sapiens, lepiej znany jako człowiek współczesny. Przez większość tego okresu przodkowie człowieka byli głównie roślinożerni. To prawda, że mięso w diecie ewolucyjnej nie stało się popularne do czasu epoki paleolitycznej, ale pojawiło się nie wcześniej niż późniejszy paleolit – to jak późno nadal jest kwestią sporną. Niektórzy uważają, że większe spożycie mięsa zaczęło się dopiero 400 tysięcy lat temu, kiedy wynaleziono pierwszą włócznię. Jednak włócznie nie są zbytnio przydatne, jeśli nie masz miotacza lub atlatla, który został wynaleziony dopiero 17 tysięcy lat temu. Dzięki połączeniu ulepszonej taktyki grupowego polowania i wprowadzeniu zaawansowanej broni wiele osób zgadzał się, że skuteczne polowanie prawdopodobnie miało miejsce 40 tysięcy lat temu.

Na drodze ewolucji człowieka nasz ród nie miał zasobów i, co ważniejsze, potrzeby jedzenia mięsa, która wynikała ze śmiertelnych zagrożeń. Kiedy ludzie zajęli się efektywnym polowaniem 40 tysięcy lat temu, zrobili to ponieważ opuścili swoje ciepłe ojczyzny w Afryce, gdzie pełno było roślinnych pokarmów, a teraz uzależnieni byli od dostępnych zasobów w nowym, zimniejszym środowisku, które mieli na swojej drodze przez południowo-wschodnią Azję i Europę podczas ostatniej Epoki Lodowcowej. Jedzenie nie było łatwe do zdobycia dla wczesnej ludności i prawdopodobnie dlatego pojawiła się potrzeba nowych, bardziej wymyślnych narzędzi do polowania na zwierzęta. Wcześni ludzie przetrwali dostosowując się do tych ciężkich warunków jedząc mięso.

Jest to jednak odmienne od stwierdzenia: "Ludzie ewoluowali do jedzenia mięsa". Wcześni ludzie tworzyli broń, ścigali i jedli dziczyznę, ponieważ trzeba było zapobiec głodowaniu, a nie dlatego, że było to w ich "kodzie genetycznym". Gdyby ci poszukiwacze przygód znaleźli pizzę, pączki lub frytki leżące w lasach lodowcowych i tundry, również by je spożywali, bo byłyby źródłem cennych kalorii.

Wcześni ludzie sprzed 40 tysięcy lat temu, którzy są tym samym podgatunkiem ludzi co ludzie współcześni, nie różnili się zbytnio pod względem biologicznym czy anatomicznym niż przodkowie, z których ewoluowali. A na pewno nie mieli żadnych szczególnych cech ewolucyjnych, które pomogłyby im jeść mięso czy pączki. Ich biologia była zgodna z procesem ewolucyjnym trwającym 40 milionów lat, który umożliwia jedzenie roślinności, nie fauny.

Mięsożerne podejście jest dość nowym zjawiskiem i stanowi zaledwie 1% ludzkiego harmonogramu ewolucyjnego, nawet jeśli jako za najwcześniejszy moment uznamy skuteczne polowania. Każda dieta, w której uważa się, że powinniśmy jeść mięso pomija 99% historii ludzkości, kiedy nie jedliśmy mięsa. Gdybyśmy mieli skompresować ludzką ewolucję w jeden dzień kalendarzowy, poczynając od północy, ludzie zaczęli jeść regularnie tylko mięso o godzinie 11:45:36.

Tylko dlatego, że mamy dowody na to, że jaskiniowcy jedli mięso nie znaczy, że powinniśmy stworzyć z niego podstawę naszej diety. Tylko dlatego, że miało to miejsce w rekordzie antropologicznym, nie oznacza to, że powinniśmy go powielać z każdym posiłkiem przez całe życie, chyba że chcesz żyć jak jaskiniowiec, ale wtedy możesz równie dobrze wyrzucić telefon komórkowy i suszarkę do włosów.

Nasz organizm jest najlepiej przystosowany do diety roślinnej. Po 40 milionach lat ewolucji widzimy, że anatomia jelita człowieka jest bardzo podobna do naszego najbliższego krewnego: szympansa, z którym dzielimy 99% naszego DNA. Szympansy są również w 99% roślinożerne, jedząc głównie owoce i liście. Tylko 1% diety szympansów to mięso, podczas gdy przeciętny wilk amerykański spożywa około 27% dziennie kalorii ze źródeł pochodzenia zwierzęcego. Łatwo zauważyć, jak długotrwałe trzymanie się ubogich nawyków żywieniowych może przynieść szkodę ludzkiemu życiu.

I w rzeczywistości, nauki medyczne dolewają oliwy do ognia. Od lat naukowcy publikują badania dotyczące wpływu mięsa na skracanie długość ludzkiego życia. Większość badań wykazuje wzrost średniej długości życia w przedziale od 1,5 do 3,6 roku, ale w niektórych przypadkach różnica w długości życia wyniosła nawet dziesięć lat, różnica między przewidywaną długością życia palaczy i niepalących. Naukowcy wykazali również reakcję na dawkę: im więcej mięsa w diecie, tym większe ryzyko umierania.

Ludzie w czasach paleolitu jedli mięso by przetrwać, a nie ze względu na ich długofalowe korzyści zdrowotne. Na szczęście współcześni ludzie żyją w mniej brutalnych i bardziej oświeconych czasach. Trudno się zgodzić, że zapotrzebowanie na mięso w diecie Paleo jest w zgodzi z naszym odciskiem genetycznym, a analiza tematu okazuje się być fatalna zarówno dla diety Paleo, jak i dla tych, którzy jej przestrzegają.

 

Powyższy tekst jest tłumaczeniem artykułu ze strony

https://www.forksoverknives.com/why-the-paleo-diet-doesnt-make-sense/?utm_medium=social&utm_source=facebook&utm_content=vegan&utm_term=plant-based#gs.FXW0kO8

 

Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na wykorzystywanie przez nas plików cookies . Zaktualizowaliśmy naszą politykę przetwarzania danych osobowych (RODO). Więcej o samym RODO dowiesz się tutaj.